ŚWIETLICA – DZIEŃ PLUSZOWEGO MISIA
Każde dziecko lubi pluszowego misia! Na całym świecie w listopadzie w wielu szkołach miś staje się bohaterem opowieści i szczególnej zabawy. Przypominamy sobie ulubione pluszaki, które nie jedno spłakane dziecko utuliły do snu. Bawiliśmy się do piosenek o misiach, a na koniec został wykonany portret ulubionego misia, co było związane z międzyświetlicowym konkursem plastycznym.
Wystawa rzeźb klasy V
Parter wypełniła wystawa rzeźb stworzonych przez uczniów klasy V. Zadanie to miało charakter nie tylko edukacyjny, ale i niespodzianki dla klasy. Każdy uczeń miał wykonać rzeźbę z dowolnych materiałów, określić jaką bryłą jest jego dzieło oraz nadać jemu tytuł. Prezentacja tych prac miała miejsce na lekcji plastyki. Młodzi twórcy ćwiczyli się w opisywaniu i przedstawianiu swojej pracy wobec grupy.
DROGI RODZICU, JEŚLI TWOJE DZIECKO JEST NIEŚMIAŁE…
Poznaj swoje dziecko i pomóż pokonać trudności!
Nieśmiałość jako cecha osobowości została uformowania w procesie uczenia, głównie przez wpływ zachowania się osób znaczących dla dziecka tj. rodziców, nauczycieli, rówieśników. Dlatego rola rodziców i rodziny ma ogromne znaczenie w powstawaniu i utrzymywaniu nieśmiałości u dziecka.
Przyczyny nieśmiałości dziecka: leżą w genetycznej skłonności i warunkach środowiskowych, czyli wychowawczych dziecka. Wrodzona – genetyczna – podatność dziecka przeradza się w nieśmiałość, gdy dziecko poddawane jest określonym działaniom ze strony otoczenia.
Przyczynami mogą być:
– negatywne doświadczenia z ludźmi w pewnych sytuacjach,
– obojętność znaczących osób, postawa odrzucająca rodziców, niewielka liczba wzmocnień (nagród za dobre zachowania),
– nadużywanie kar,
– nadmierna opiekuńczość rodziców,
– brak wzorów naśladowania, czyli osób w otoczeniu, które są śmiałe,
– przejęcie wzorów nieśmiałego zachowania od rodziców,
– wyuczone poprzez krytykowanie samego siebie np. „Jestem nieśmiały”, „Nie jestem nic wart”
– nadużywanie kontaktów z telewizją i Internetem jako zastępstwo realnego świata,
Sposoby pomocy dziecku w przezwyciężaniu własnej nieśmiałości:
- Unikać mówienia do dziecka, że jest nieśmiałe i poprosić aby inni tego nie robili.
- Taktownie zniechęcać dziecko do mówienia o sobie, ze jest nieśmiałe.
- Zniechęcać dziecko do wypowiadania przepowiedni typu: „Nigdy mi się nie uda!”
- Pokonywać strach przed popsuciem czegoś poprzez zabawę „Kto zrobi najgorszego ludzika?”.
- Uczenie tolerancji wobec własnych niedoskonałości, np. opowieści o własnych błędach.
- Zachęcanie dziecka do podejmowania ryzyka w granicach rozsądku, poprzez stwarzanie sytuacji gdzie porażka nie ma większego znaczenia. Nagradzanie dziecka za podjęcie nowego zadania – bardziej za staranie niż efekt.
- Technika relaksacyjna np. polegająca na wizualizacji sytuacji przyjemnej.
- Okazywanie tolerancji.
- Stwarzanie sytuacji dziecku do bycia pomocnym.
- Nie należy oczekiwać szybkiej poprawy, lecz poprzez uświadamianie postępów budować wiarę, że osiągniemy cel.
- Ćwiczyć – odgrywać z dzieckiem odgrywanie ról, patrząc prosto w oczy.
- Nauczyć dziecko jak poznać kogoś nowego i przyłączyć się do grupy.
- Ćwiczyć umiejętności prowadzenia rozmów.
- Ćwiczyć niektóre typowe pozdrowienia, zdania rozpoczynające i kończące rozmowę.
- Dajmy dziecku nieśmiałemu czas na udzielenie odpowiedzi.
- Pomagajmy ćwiczyć dziecku tempo zachowania np. poprzez rymowanki na czas.
- Jeśli dziecko jest obiektem drwin należy wyeliminować powód np. ssanie kciuka.
- Stwarzać dziecku okazję do zabawy w grupie.
- Prowokujmy okazje do występowania na scenie.
- Ćwiczyć rozmowy telefoniczne.
- Ćwiczenie zachowań asertywnych – wypowiadanie komunikatów „nie” w niewygodnych dla siebie sytuacjach.
- Pokazywanie dziecku, że poczyniło postępy. Wskazywanie mu, ze potrafi sobie poradzić, lepiej niż wcześniej. Buduje to poczucie własnej skuteczności działania i pozwala odczuwać dziecku radość i zadowolenie z pokonania lęku, który w końcu zniknie.
Drogi rodzicu, jeśli nie potrafisz nic zrobić, to zwróć się o pomoc do specjalisty – psychologa!
Opracowała: mgr Izabela Liskowicz
szkolne zoo – ale zabawa
Zajęcia plastyczne w klasie piątej zakończyły się dużą wystawą na dolnym korytarzu. Mamy w szkole ekologiczne ZOO. Zwierzęta, które można podziwiać powstały z materiałów wtórnych, typu butelki pet, folia, taśma. Uczniowie pracowali znakomicie. Właściwie nie było takiej osoby, która by nie chciała mieć udziału w tym przedsięwzięciu. Atmosferę przy pracy najlepiej oddadzą zdjęcia.
GALERIA ILUSTRACJI ŚWIĄTECZNYCH
ZAMIESZCZONE PONIŻEJ PRACE WZIĘŁY UDZIAŁ W KONKURSACH PLASTYCZNYCH, DLATEGO NIE MOGŁY DEKOROWAĆ KORYTARZY SZKOLNYCH. NA SZCZĘŚCIE POSIADAMY SZKOLNĄ GALERIĘ INTERNETOWĄ, DZIĘKI KTÓREJ WSZYSCY MOŻEMY PODZIWIAĆ PIĘKNE PRACE PLASTYCZNE, KTÓRE ZASŁUGUJĄ RÓWNIEŻ NA WYSOKIE UZNANIE. NIESTETY KOMISJE KONKURSOWE NIE MOGĄ WYBRAĆ WSZYSTKICH PRAC.
WYNIKI KONKURSU
PROTOKÓŁ
Z POSIEDZENIA KOMISJI KONKURSU PLASTYCZNEGO
POD HASŁEM „UCZYMY SIĘ OD MISTRZA JANA MATEJKI”
ZORGANIZOWANEGO W SZKOLE PODSTAWOWEJ W KIELNAROWEJ
Z DNIA 27 LISTOPADA 2013r.
SKŁAD KOMISJI: mgr Izabela Liskowicz, mgr Agata Klatka, mgr Alicja Maciołek
POSTANOWIENIA:
KOMISJA POSTANOWIŁA
PRZYZNAĆ NASTĘPUJĄCE NAGRODY:
I NAGRODA – Kamila Wanat z kl. IV
II NAGRODA – Justyna Łazarz z kl. VI
III NAGRODA – Jakub Łach z kl.
ORAZ WYRÓŻNIENIA:
Helena Wróbel z kl. V
Kamila Rząsa z kl. V
Dominika Zięba z kl. IV
Bartosz Kopiec z kl. IV
Aleksandra Stanio z kl. IV
Wnioski:
W realizację prac konkursowych zaangażowani byli uczniowie klas, którzy realizują zajęcia z plastyki, a także chętni z klasy VI. Do wystawy zakwalifikowano prace, najpełniej spełniające założenia konkursowe. „Uczymy się od mistrza – Jana Matejki” to nieprzypadkowe hasło konkursu sprowokowane rocznicą śmierci tego znakomitego polskiego artysty – mistrza – szczegółu, aranżacji sceny na obrazach i znakomitego historyka, ale przede wszystkim patrioty. Uczniowie, mieli okazję, dzięki głębszej analizie jego dzieł podczas kopiowania reprodukcji, docenić mistrzostwo artysty. Na początku zajęć dało się słyszeć od uczniów, że to niemożliwe do narysowania: „Proszę pani, my tak nie umiemy”. Teraz, kiedy oglądam wystawę, cieszę się, że nie obniżyłam poprzeczki. Odpowiednia motywacja i pomoc wspierała wątpiących w swoje możliwości. Myślę, że pojęcia oryginał, kopia, reprodukcja zostały utrwalone. „Uczymy się od mistrza” – hasło konkursu prowokuje do zastanowienia na czym polegało mistrzostwo Jana Matejki. Uczniowie dzięki podjęciu się kopiowania mogli dostrzec kunszt jego dzieł. Prace uczniów są również godne podziwu, a cała wystawa udowadnia, że wielu autorów prac ma niewątpliwie talent plastyczny. Wniosek ogólny – warto w przyszłości kontynuować cykl konkursu, wybierając kolejnego wybitnego twórcę.
Izabela Liskowicz
Wystawa klasy IV na parterze szkolnym.
Klasa IV poznała nowe pojęcia spośród środków plastycznych – walor, gama barwna, kontur. Do stworzenia kompozycji krajobrazu wykorzystano technikę akwareli, która poprzez swoją delikatność najpełniej ukazuje możliwości walorowe barw. Wąska gama barw ciepłych lub zimnych wprowadza określony klimat tych prostych, a zarazem bajkowych pejzaży, dzięki zastosowaniu konturu do wyodrębnienia plam.
Wystawy prac uczniów na parterze szkolnym.
Na początku października dużym wyzwaniem dla uczniów klasy V było stworzenie kompozycji przestrzennych z różnych materiałów dostępnych w domu. Podczas zajęć plastycznych uczniowie zapoznali się z zagadnieniem podziału dzieł rzeźbiarskich na trzy grupy: bryły otwarte, bryły zamknięte i formy przestrzenne. Celem wystawy jest uświadomienie uczniom jak wielkim wyzwaniem i przyjemnością jest wymyślanie nowych kompozycji plastycznych – również przestrzennych, czyli tych które obejmują trzy wymiary.
Czytaj dalej
W czerwcu ubiegłego roku szkolnego dziewczyny z klasy VI pracowały wytrwale do końca, chociaż wszyscy czuli już powiew wakacji. Wykonały – dodatkowo -ciekawe prace plastyczne na temat kolejnego konkursu pod hasłem „Podkarpackie projekty w ujęciu artystycznym”. W październiku otrzymały podziękowania za udział w tym projekcie. Warto podkreślić, iż praca i nauka nie idą w zapomnienie. Gratulujemy wytrwałej pracy!
























